Nieuwe kijk
Het is altijd lastig
Om opnieuw te leren kijken
Naar wie je geworden bent
Zonder de kreukels glad te strijken
Je bent zo gewend aan je oude ik
Zoals je tot nu toe hebt geleefd
Maar wil je echt vooruit gaan
En naar nieuwe dingen streeft
Waar wil je mee breken?
Wat geeft jouw leven zin?
Zijn vragen om te herstellen
Ik zeg gewoon… begin
Een heel nieuw perspectief
Zul je gaan omarmen
En wees niet bang voor wat je ziet
God zal zich over je erbarmen.
Op zoek naar beter perspectief
Het is makkelijk om vast te blijven houden aan oude gewoonten of om je leven te laten bepalen door pijnlijke ervaringen en moeilijke relaties. Maar dat is meestal niet wat je werkelijk wilt. Hoe kun je hier anders mee omgaan?
Wanneer je merkt dat je in destructieve patronen verstrikt bent geraakt, komen er diepere verlangens naar voren. In de kern zoekt iedereen naar rust, vrede, zekerheid en een helder vooruitzicht. Als die verlangens onbereikbaar lijken, kan dat een zware emotionele tol eisen. De Bijbel geeft hier verschillende voorbeelden van, en laat zien dat we hierin niet alleen staan.
Behoefte aan uitzicht
Na jaren van slavernij onder de Egyptenaren stonden de Israëlieten voor een enorme hindernis: de Rode Zee blokkeerde hun weg naar vrijheid. De farao zette zijn leger achter hen, en de menigte voelde zich gevangen.“Had ik niet beter kunnen sterven in Egypte dan hier in de woestijn? Het is beter slaaf te zijn in Egypte dan hier de dood te zien. Mozes, waarom heb je ons in vredesnaam uit Egypte laten vertrekken?” (Exodus 14:11‑12)
Hun angst maakte het uitzicht onduidelijk, maar Mozes herinnerde hen eraan dat God voor hen zou strijden en dat ze zelf niets hoefden te doen (Exodus 14:13‑14). God spleet de zee, het volk kon veilig oversteken en het terugkerende water verzwolg de Egyptenaren (Exodus 14:19‑30). Op dat moment konden de Israëlieten het resultaat niet voorzien; hun angst had hun blik vertroebeld. God bood hen een nieuw uitzicht – en datzelfde aanbod van perspectief blijft vandaag de dag bestaan.
Behoefte aan zekerheid
Later, toen het volk in het Beloofde Land leefde, ontbrak er centraal leiderschap. Buurlanden plunderden de oogsten en de Israëlieten moesten zich telkens weer verbergen. Gideon kreeg van een engel de opdracht om een afgodsbeeld te vernietigen en een nieuw altaar te bouwen. Ondanks zijn aanvankelijke twijfels vroeg hij om een teken: een wollen vacht die ’s nachts nat zou worden terwijl de grond droog bleef (Rechters 6:36‑40). God vervulde beide verzoeken, waardoor Gideon de zekerheid kreeg die hij nodig had om de vijand te confronteren. Het verhaal toont hoe God concrete bewijzen kan geven wanneer we zoeken naar zekerheid in onzekere tijden.
Behoefte aan rust
David, de dichter‑koning, schreef talloze psalmen waarin hij zijn innerlijke onrust en angst uitte:
“Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij” (Psalm 43:5).
“Mijn hart krimpt in mijn binnenste, doodsangst heeft mij bevangen” (Psalm 55:5‑6).
Ondanks zijn successen en militaire overwinningen worstelde hij vaak met angst en uitputting (Psalm 38:8). Zijn troost vond hij echter in het herinneren van Gods aanwezigheid: “Vestig je hoop op God… de Heer zal mij redden” (Psalm 43:5; Psalm 55:17‑18). Door zich voortdurend te richten op God kon David zijn rust hervinden.
Het ultieme perspectief
In Jesaja 9:6 wordt Jezus aangekondigd als “Vredevorst”, de Koning van de Vrede. Voor wie rust en vrede zoekt, is Hij de uiteindelijke bron van die verlangens.
In veel Bijbelse verhalen zien we mensen die bang zijn, maar die worden geroepen hun angst los te laten omdat God handelt of omdat Jezus nabij is. Het is belangrijk dit te onthouden:
“God is ons een toevlucht en kracht; Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. Daarom zullen wij niet bevreesd zijn, al veranderde de aarde van plaats en werden de bergen verzet naar het hart van de zeeën.” (Psalm 46:2‑3)